In de plaats van 'vervangingsinkomen'. Een basisinkomen dat je toelaat om even voluit in de war te zijn, zoekend. Waarmee je tijd 'koopt' of liever krijgt, om opnieuw je weg te zoeken in het leven, én bijgevolg - door de betaalde tijd - opnieuw te vinden.
Welke herstelwaarde of toegevoegde waarde heeft dit woord?
Dat het helemaal toegestaan is en ok bevonden wordt om in je leven een periode te hebben waar je het even allemaal niet meer weet en je de kans krijgt om stil te staan en te voelen wat je nodig hebt, zonder dat je daardoor financieel al te veel in de problemen komt. In die zin vind ik het oorspronkelijke woord 'vervangingsinkomen' eigenlijk nog niet zo problematisch en redelijk diplomatisch verwoord. 'Verwarringsinkomen' is vooral veel explicieter.
Wie/wat/welk moment ... belichaamt voor jou dit herstelwoord?
Ik vermoed dat iedereen die een periode van persoonlijke crisis of groei heeft doorgemaakt zich hierin wel herkent.
