De angst voor een lege agenda.
Welke herstelwaarde of toegevoegde waarde heeft dit woord?
We doen altijd maar verder: het is het oudere millennial broertje van fomo. Het niet altijd op elk feestje moeten staan, maar het is wel altijd íets willen doen.
Welk moment belichaamt voor jou dit herstelwoord?
Op Instagram toffe workshops of uitstappen zien maar er geen tijd voor hebben omdat de agenda al volgepropt staat.
Welke hoop/beterschap/innovatie verbind je aan dit woord?
Misschien toch wat vaker durven vervelen.
