De boer die bij het telen van voedselgewassen en/of het kweken van dieren voor veel meer oog heeft dan enkel de (maximale) opbrengst per hectare. Diversiteit is zo'n aandachtspunt. Het denken en werken in kringlopen ook. Hij creëert evenwichten in de interacties tussen levende systemen : via gezonde bodem naar gezonde buik naar gezond brein naar gezonde buurt naar gezond beleid.
Welke herstelwaarde of toegevoegde waarde heeft dit woord?
Duurzame verandering in het landbouw-voedselsysteem vraagt niet alleen andere praktijken op het veld, maar ook andere vormen van waardering, beleid en gedeelde verantwoordelijkheid. De werkgroep landbouw van de 'Grootouders voor het Klimaat' spreekt daarom over de gezondheidsboer: een drager van gezondheid binnen het systeem. Niet als arts of therapeut, maar als iemand die werkt aan voorwaarden: landbouwpraktijken die tegelijk mens en klimaat dienen, levende bodems, voedsel met structuur (o.a. natuurlijke vezelrijkdom en mineralenbalans). Immers, zoals een bodem structuur nodig heeft om water, koolstof en leven vast te houden, heeft ook voeding structuur nodig om het lichaam te voeden in plaats van alleen te vullen. Dit omvat ook zorgboerderijen, waar landbouw een context biedt voor zinvol werk en sociale inbedding, als dragende voorwaarden voor gezondheid. Zorg ontstaat immers niet alleen in behandelkamers maar ook in doen, dragen en deel-zijn en hier kan landbouw een ruimte zijn waar ecologische en sociale gezondheid elkaar versterken. Veel boeren doen dit vandaag al. Wat vaak ontbreekt, is niet de praktijk, maar de maatschappelijke erkenning van die rol. Erkenning begint bij het aanreiken van taal-en denkkaders en bewustwording door de boeren zelf.
Wie/wat/welk moment ... belichaamt voor jou dit herstelwoord?
De regeneratieve boeren,: ze vertrekken van een gezonde bodem, boeren met de natuur mee, helpen mensen om zich met de grond te verbinden en voeden op die manier een community, fysiek maar ook spiritueel.
Welke hoop/beterschap/innovatie verbind je aan dit woord?
Een paragdigmashift van de (regeneratieve) boer als producent van goedkope bulkproducten naar de boer als mede-actor en -creator van voorwaarden voor volksgezondheid. Als we de boer anders gaan zien, gaan we hem en het resultaat van zijn werk binnen het ecosysteem ook meer waarderen en dus ook beter financieel vergoeden. Zo pogen we een scheefgegroeide situatie recht te zetten. Voedingswaren van de regeneratieve boer worden gepercipieerd als duurder dan die van de gangbare boer omdat deze laatste een heleboel kosten afwentelt op de maatschappij (vervuiling van drinkwater, achteruitgang van biodiversiteit, slechte waterbuffer-capaciteit van de bodem, risico's voor de volksgezondheid....). In feite produceert de regeneratieve boer goedkoper maar dat wordt niet als dusdanig erkend. Als we het aspect gezondheid meenemen zal het voortschrijdend inzicht versnellen dat regeneratieve landbouw meer maatschappelijke waardering en ondersteuning verdient dan nu het geval is.
